Alp Altıntürk

"Askeri Bölge". Solunda, "Mayın" uyarı tabelası.

Uyarı; bu yazıya 31/05/09′da başlamıştım. Hitap şekli ve/veya içerik de eski olabilir.

Suriye sınırımızdaki mayınların temizlenmesi gündemde.

Mayından temizlenecek arazi ufak bir ülkenin yüzölçümü kadar. Az buz değil.

Devlet o kadar zengin ki, mayın temizleme işi için milyonlarca dolar ayırmayı planlıyor. Aslında o kadar “çarçur edilecek” para olsa, başka şeyler için ayırır ama..

Bu işin altından kalkabilecek kadar para olmadığı söyleniyor. İşte, sorun da burada başlıyor.

Devlet toprağı o kadar çok görüyor ki. Mayını temizleyecek şirketlere, o araziyi 50 yıllığına (bizim bildiğimiz) kiralayacaktı. 40 45 yıllığına, yıllardır adım atılmamış, Suriye sınırına yakın bu araziler; menşei bilinmeyen şirketlere teslim edilecekti. Ne oldu? Kamu rahatsız olunca bunu gündemden düşürdüler, dosya rafa kaldırıldı.

Neler kazanılabilir? Çok yüzeysel bir hesap yapalım:

• Petrol (Suriye sınırlarına yakın olmak, petrol yataklarına da yakın olmak demek)
• Yıllardır dokunulmamış verimli arazilerde tarım!
• 14.000′den fazla kişinin istihdamı(1)
• 20.000.000 $’dan fazla yıllık gelir(1)
• 170.000 dekar tarım alanı

Bunların dışında, devlet kendi imkanlarıyla bu işi yaparsa, bu konuya ayrılacak kaynak ve bu konuda gösterilecek teknolojik ilerleme de artı hanesine yazılmalı. Bölgeyi 40 yıllığına kiralamaktan kurtulmamız da cabası.

Özel şirketlere para akıtmaktansa kendi üniversitelerine (birine değil, bir konsey oluşturulduğunu düşünün) para akıttığında ülke içindeki para akışı da canlanacak..

Artıları say say bitmez. Olumsuz bir tarafı yok. Planlama düzgün yapılırsa bu işin altından kalkılır.

Gel de bunu, kendi keyfinin derdine düşmüş üst’lere anlat…